Першая грамадская электрастанцыя Вільні працавала з 1903 да 1998 года. Праз пяць гадоў яна адкрылася як музей — у тых самых залах, з тымі самымі машынамі, што стаяць там, дзе стаялі заўсёды.
У 1903 годзе Вільня атрымала электрычнае святло ад станцыі на беразе Нярыс: спярша вулічныя ліхтары, потым дамы, потым прамысловасць. Яна трымала горад дзевяноста пяць гадоў. У 1997-м спынілі паравыя катлы, у 1998-м — вадагрэйныя, і будынак заціх упершыню амаль за стагоддзе.
Яе не ператварылі ні ў офісы, ні ў кватэры. Яшчэ ў 1982 годзе станцыю абвясцілі помнікам гісторыі тэхнікі, а ў 2000-м падпісалі дамову пра стварэнне тут музея. Дзверы ён адчыніў 15 лютага 2003 года — у той самы дзень, калі электрастанцыі споўнілася сто гадоў.
Сутнасць у тым, што амаль нічога не пераносілі. Ты ідзеш паміж катламі, турбінамі і шчытамі ў той зале, дзе яны працавалі, па той падлозе, да якой былі прыкручаныя. Суседні адміністрацыйны будынак музею не належыць: у ім амбасада Італіі.
Большасць тэхнічных музеяў — гэта зборы: рэчы, звезеныя аднекуль і расстаўленыя. Гэты — сама машына, пакінутая на месцы, а музей пабудаваны вакол яе. Цяпер працуюць пяць пастаянных экспазіцый: энергетыка, прамысловасць Вільні, інтэрактыўная зала для дзяцей, зала Virsmas і дах-тэраса над ракой.
Energetikos ir technikos muziejus — Rinktinės g. 2, Вільня, дзесяць хвілін пешшу ад Старога горада, на другім беразе Нярыс.
У апошнюю нядзелю кожнага месяца пастаянная экспазіцыя бясплатная.
Дзе ўбачыць ужывую: Energetikos ir technikos muziejus · Vilnius